Press konferencija ekipe filma 17: Kad tišina postane nasilje

Debitantski film Kosare Mitić od obične školske ekskurzije pravi portret adolescencije u kojem susreti sa seksom, nasiljem i zloupotrebom supstanci razotkrivaju nedostatak seksualnog obrazovanja, ali i sistemsko zanemarivanje u Sjevernoj Makedoniji i regiji.

 

Režiserka i ekipa filma „17“ prisustvovali su jutros konferenciji za medije u Narodnom pozorištu. Nakon svjetske premijere na Berlinaleu, film će večeras imati i regionalnu premijeru u okviru Takmičarskog programa – dugometražni igrani film 32. Sarajevo Film Festivala.

 

Producent Tomi Salkovski istakao je da je film do sada prikazan na sedam festivala gdje je osvojio pet nagrada, dok premijeru u domovini tek čeka. „Pravi život filma počinje sada, nakon Sarajeva!“, naglasio je.

 

Salkovski i Mitić su prethodno sarađivali na dva njena kratka filma. „Insistirala je da radimo zajedno i na njenom debitantskom filmu. Dugo je trajalo – dvije godine… ali bilo je savršeno!“

Da je put od ideje do realizacije bio zahtjevan, potvrdila je i sama režiserka i scenaristkinja, podijelivši priču koja ju je inspirisala: „Godine 2017. pročitala sam u novinama o djevojci koja se tokom ekskurzije porodila u javnom toaletu na granici i ostavila dijete u smeću. To je šokantno, ali više me zaprepastilo zanemarivanje okoline. Kako niko nije primijetio da je trudna?“

 

Mitić ističe da film govori o kolektivnom, a ne o individualnom neuspjehu. „Kakav sistem može ovo dozvoliti? Ovo je film o emocionalnom nasilju šutnje.“

 

Nakon filma „Ekskurzija” Une Gunjak, očito je da seksualna edukacija adolescenata nedostaje čitavoj regiji. „Mlade žene uče da je šutnja jedino prihvatljivo ponašanje“, pojasnila je Mitić.

Glumci su u vrijeme snimanja bili vršnjaci svojih likova, što je olakšalo rad na ovoj važnoj temi. „Ovo je mnogo više od lokalnog problema, prisutan je širom svijeta, što ga čini još težim i važnijim“, rekao je glumac Petar Manić.

 

Kasting je trajao dva mjeseca i počeo je jednostavnim intervjuima. „Željela sam saznati više o njihovim privatnim životima, što je utjecalo i na scenarij. Željela sam da ih razumijem i omogućim im da improvizuju“, izjavila je režiserka.

 

Film je specifičan po tome što je snimljen kamerom iz ruke i u krupnim kadrovima. „Željela sam da sve bude iz Sarine perspektive, da joj budemo izuzetno blizu – i fizički i emocionalno“, kazala je Mitić. „Bukvalno sam postala jedno s kamerom“, dodala je glumica Eva Kostić.

 

Publika je istakla da bi ovaj film, iako težak za gledanje, trebalo prikazivati u školama.

 

„Snimanje je bilo veoma emotivno. Scenu porođaja snimali smo u istom javnom toaletu u kojem se stvarna djevojka porodila“, otkrila je Mitić. „Dosta sam istraživala, gledala snimke porođaja, a s Kosarom sam čak prisustvovala jednom porođaju u bolnici“, dodala je Kostić.

 

Mitić je zaključila da film nosi širu poruku o transformaciji Sarinog lika: „Tinejdžeri treba da nauče koliko je integritet važan. Bez njega čovjek nema ništa.“